8 Ekim 2009 Perşembe

İsyan Vakti!


Joe Strummer. Rock sever tarafımızın punk'ta kendini bulduğu yüzdür Strummer. 70'lerin sonlarında Mick Jones, Paul Simonon ve Topper Headon ile beraber kurduğu The Clash ile "London Calling", "White Riot", "Rock the Casbah" gibi birçok parça yapmış, "Brand New Cadillac" gibi dinlerken hareket etmeden duramadığınız bir şarkıyı yorumlamış bir insan güzeli. Güzel müziğin yanısıra, 70'lerin İngiltere'sinde oldukça aşırıya kaçan faşist hareketlere karşı tepkisini bol bol göstermiş, sisteme, düzenin problem ve çarpıklığına bağıran sesini kısmamış, zamanında Beşiktaş'lı Çarşı grubunun, bugün de güzel Türk grubu Dinar Bandosu'nun da dediği gibi "içimizdeki zenci", bir punk ozan.
Strummer'ın müziği hayatımın belli dönemlerinde beni yakamdan çekmiştir. 2005'te İngiltere'ye yerleşmeden kafamda çınlayıp duran "London Calling", toplum içinde şarkı söylemekten korkan biri olarak 2007'de grubumla bir mekanda çalarken, bir şarkıya mahsus vokalistimiz yerine "Rock the Casbah"ı bağıra bağıra ve hissederek söylemem. Clash ve Strummer işleri, insanda bu coşkuyu yaratabiliyor.
Clash dışında, Strummer'ın özellikle çok uzun bir süreden sonra müziğe geri döndüğü Mescaleros projesini de dinlemenizde büyük fayda var. Özellikle "Johnny Appleseed" gibi parçalar, artık olgun bir ozanlık dönemine girmiş, ancak tam bu dönemde hayatını kaybeden Strummer'ın kilometre taşları. Keşke namussuz bir kalp krizi onu aramızdan almasaydı ve biz de bu büyük adamın gitgide büyüyen yeteneğini, gitarını ve sesini biraz daha duyabilseydik.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder