25 Ekim 2009 Pazar

Türkiye'de Rock ve "Leş" Anlayışı


Geçen gün bir arkadaşımla konuşuyorduk, konu döndü dolaştı Türk rock müzisyenlerine geldi. O bu ülkede çatır çatır rock müzik yapan az müzisyen ve grubun olduğunu söyledi, ben de var olan çoğu rock müzisyeni ve grubunun hep aynı, tekdüze, yaratıcılıktan uzak, sıkıcı ve "tribünlere oynayan" eserler ürettiklerini söyledim. Hakkını yemeyelim. Bu ülkede çok güzel rock müzik yapan müzisyen ve gruplar var. 1960 ve 70'lerin Türkiye'sine bakınca Barış Manço'ları, Cem Karaca'ları, Erkin Koray'ları görüyoruz. "Türkçe rock müzik yapılamaz" diyen zihniyetin YouTube'a bir zahmet girip, Erkin Koray'ın TRT arşivlerinden çıkma "Allah Aşkına" parçasını dinlemesini salık veririm mesela...Bugünün rock grupları arasında Replikas gibi, Dinar Bandosu gibi çok güzel müzik yapanlar var. Hatta bu gruplar hem bu ülkenin sofrasından hem de diğer ülkelerden beslenerek ortaya daha güzel şeyler de çıkarıyorlar.

Ben, açıkcası "Neden çatır çatır rock yapmıyoruz?" derdinde olanlar arasında değilim. Bunu deşsek, işin içine ekonomik, sosyal, kültürel birçok sebep girer. Türk ailesinin yapısı bile girer. Belki rock müzik konusunda bizden bir Finlandiya olmaz (Zaten kim öyle olma derdinde ki?), ancak benim sanırım rahatsız olduğum bir iki neden var: Ben de amatör olarak müzikle uğraşan (Ve bir dönem profesyonel seviyede uğraşmış biri olarak) albüm çıkarmış ya da çıkarmaya çalışan birçok insanı tanıdım. Onlarla konuşunca gördüğüm, rock müzikle uğraşan bu arkadaşların bir bölümünün ne kadar "pop" zihniyetli ve "tavırsız", hiç bir düşünceye sahip olmayan, sığ insanlar oluşuydu. Bu insanlar daha çok insana ulaşmak için hep daha popüler olanın peşinde koştular, gereğinde çatır çatır rock yapan, belki rock müzik tavrı gereğince bağıran, kanırtan, deri pantolonunu ayağına çekmiş insanlarla "leş" diye dalga geçtiler. Elektrogitarlarını biraz bağırttıran grupları anlamadılar. Varsın, anlamasınlar...Ama bu tarz insanlara, hatta bu tarz insanlar arasında bulunduğuna inandığım, arada TV'de izlediğim müzisyen ve gruplara bakınca hep aynı şeyleri görüyorum: Şekil şemal imajlar, tuhaf tripler, "Aslında, bazen, İstanbul" gibi söz öbeklerini tekrar ede ede kullanan, müzik sıfır, söz sıfır, derinlik sıfır, hayat kültürü sıfır, hayat kültürü öğrenme isteği sıfır...

Bu tavırda insanlar tabii ki sadece Türkiye'de yok, her yerde var. Pop kültürün beynimize kazınmasıyla iyice her yere yayıldılar ayrıca. Ancak buralarda yaşadığımız için Finlandiya'dan bahsedecek halim yok tabii Türk'ten bahsedeceğim. Ve tekrar diyorum, tüm Türk rock grup ve müzisyenleri böyle değil, şu an aklıma gelmeyen çok bomba isimler var. Ve bence kitleler de bunları gerçekten seviyor ve benimsiyor. Pop yapan, zamanın müziğini yapmayı kafaya takmış, ona buna "leş" diyen zavallılar da 1-2 albüm çıkarıp piyasadan siliniyor işte. Bu kadar...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder