27 Haziran 2010 Pazar

Sonisphere İkinci Gün


Bu sefer saat 17:30 gibi içeri girdik. Biz girdiğimizde Volbeat seyirciyi selamlamış ve sahneden inmişti. Stada girmemizle Hayko Cepkin ve ekibinin de sahneye çıktığını gördük. Açıkcası beni sevindiren olay, Hayko Cepkin'e başlarda gösterilen orta parmak sayısı ve Manowar'cıların "Kings of Metal" tezahüratlarının Hayko Cepkin'in şovu boyunca gitgide azalması oldu. Manga'nın gelen tepkiler sonrası çekilmesi, internette gereksiz bir "Hayko Cepkin de çıkmasın" kampanyası başlatması ama tabii ki bunların hiçbiri olmadı. Hatta aksine kalabalık Hayko Cepkin'in müziğinden baya hoşlanıyor görünüyordu. Hayko Cepkin'in şovu sırasında sanırım beni ve diğerlerini tek rahatsız eden sanırım, ses sisteminin genel volümünün biraz fazla köklenmesiydi. Bir ara Hayko Cepkin'in dur durak bilmez çığlığından beynimin sallandığını hissedip hemen Derya ile ilk yardım çadırından kulağa tıkamak için pamuk aldık. Sanırım Hayko Cepkin ve ekibi de bir metal festivaline geldiklerinin bilinciyle olacak baya "yardır" bir show yapmışlardı ancak bas, kick ve Hayko Cepkin çığlığı ciddi beyin salladı ve yüksek sesle müzik dinlemekten hoşlanmama rağmen bu seferki biraz rahatsız ediciydi. Buradan da ses teknisyenlerine bir uyarı yapalım. Sesi kökleyince müziği dinleyemiyoruz arkadaşlar.

Hayko Cepkin sonrası Manowar sahneye çıktı. Eric Adams deri yeleği, Karl Logan sarı kahküllü saçı ve değişik tipte gitarı, Joey DeMaio da Guitar Hero gitarlarına benzeyen ikonik bası ve duvar gibi görüntüsüyle sahneye çıktı; bir o kadar duvar gibi, kaya gibi metal çaldılar. Bize de onlarla yumruklar havada Kings of Metal söylerken, savaşa giden süvari birliği gibi hissetmek düştü.


Özellikle bir ara basçı Joey DeMaio'nun sahneye tek başına çıkıp Türkçe yardırması muhteşemdi. Sanki kulaklıktan metinler ona okunuyor gibi geldi ama öyle ya da böyle harikaydı. "Özellikle bu festivale dört büyük grup gelmiş, siktir ordan!" deyip "Bu festivale kim için geldiniz?" diye soruyu patlattıktan sonra insanların "Manowar" diye bağırması güzel anlardı. Galiba buna bozulan arkadaşlar da olmuş, "Ben Big 4 için geldiydim" diyenler olmuş. Napalım arkadaşlar, diğer gruplara laf atmak iyi bir felsefe değil ama Joey DeMaio sorunca Manowar diye bağırıyorsun ne yapalım.

Manowar'ın bir güzel sürprizi de, ustaları Ronnie James Dio anısına Heaven and Hell'i çalmalarıydı.

Manowar sonrası çıkan Accept, yine Manowar sonrası açıkcası pek etkilemediğinden erken çıktık. Sonuç olarak Cumartesi günü bizim merak ettiğimiz adamlar Manowar idi ve bugünden kazancımız da harika bir Manowar performansı oldu.

Şimdi sırada Big Four var.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder